Í gær keyrðum við frá San Francisco og suður með Hwy 1 í áttina að LA. Við komum við á hinum stórfenglega Monterey Bay, og fórum á sædýrasafnið þar. Það var alveg ótrúlega gaman og flott, en safnið var sett upp í gamalli sardínuverksmiðju við gömlu höfnina í Monterey með útsýni yfir flóann. Lóa skemmti sér konunglega, og var skatan í miklu uppáhaldi.
Eftir það gengum við um Monterey og skoðuðum seli sem bökuðu sig í sólinni á ströndinni. Það var svolítið fyndið að fyrst löbbuðum við bara framhjá þeim án þess að taka eftir þeim, og héldum að þetta væru steinar. Síðan kom Maddý auga á einn sel á bakaleiðinni og það tók okkur um 15 mínútur að átta okkur á því að þarna lægju 500 selir í sólbaði (sjáið myndina!)
Eftir Monterey tók við barnastóladrama sem er ekki skemmtilegt að segja frá, en í grófum dráttum tók það okkur 2 daga og 5 starfsmenn Hertz að finna stól sem passaði fyrir barnið (En Lóa var búin að æla þrisvar sinnum af bílveiki því það fór svo illa um hana….prinsessan)
Síðan keyrðum við í áttina að Santa Barbara og fórum Hwy 1 um BIG SUR svæðið. Það er alveg stórfengleg strandlengja þar sem Kyrrahafsöldurnar brotna risastórum á klettum og “Redwood” grónum hlíðum. Það vildi svo heppilega til að sólin var einmitt að setjast þegar við keyrðum þarna um, svo þetta var alveg ótrúlega fallegt og rómantískt…fyrir utan ælandi krakkann auðvitað.
Erum núna á vegamóteli í bæ sem við vitum ekki hvað heitir, en fulli kallin fyrir ofan er búinn að vera öskrandi og lumbrandi á húsgögnum í alla nótt, eða eins og Garðar kallar það, þetta er upplifun!
